ಸುತ್ತ-ಮುಕ್ತ ಅಂಕಣ 

            

 

   ಹೊಡೆತ, ಸವೆತ ಸಹಿಸುವ ಭೂಮಾತೆಗೆ ನಮಿಸುತಾ. . .

 

ಅಂದು ದೈತ್ಯ, ಭೀಭತ್ಸ ಮೃಗಗಳಾದ ಡೈನೋಸಾರ್‍ಗಳು, ತಮ್ಮ ವಿನಾಶದ ಯಾವ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಭೂಲೋಕವನ್ನು ಆಳಿದ್ದವು, ನಮ್ಮ ಹಾಗೆ.

66 ದಶಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಮಾತು. ಸುಮಾರು 10 ಕಿ ಮೀ ವ್ಯಾಸದಷ್ಟು ಭಾರಿ ಗಾತ್ರದ ಒಂದು ಆಸ್ಟರಾಯ್ಡ್ /ಧೂಮಕೇತು, ಇಂದು ಮೆಕ್ಸಿಕೋ ದೇಶದ್ದೆಂದು ಬಗೆಯಲಾಗುವ ಜಾಗವನ್ನು ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಊಹಾತೀತ ಅನಾಹುತ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರ್ವತಗಳು ಮೇಲೇಳುತ್ತವೆ. ಅದು ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸಿದ ಸುನಾಮಿಗೆ ಜೀವಸಂಕುಲಗಳು ಆಹುತಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಸಿಡಿದ ಅದರ ಅವಶೇಷಗಳ ಮಳೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಗಳು ಈ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಕೈಜೋಡಿಸುತ್ತವೆ. ಭಾರಿ ಧೂಳು, ಬೂದಿಯ ಭರಪೂರವನ್ನೆಬ್ಬಿಸಿದ ಆ ಹೊಡೆತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸುಮಾರು ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ವರೆಗೆ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿರಿಸುತ್ತದೆ, ವಿಪರೀತ ತಂಪಾಗಿರಿಸುತ್ತದೆ. ಡೈನೋಸಾರ್ ಮತ್ತಿತರ ಜೀವಿಗಳು ನಿರ್ನಾಮವಾಗುತ್ತವೆ. 

ಆ ಆಸ್ಟರಾಯ್ಡ್ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದ ಜಾಗ ಇಂದಿನ ಮೆಕ್ಸಿಕೋದ ‘ಚಿಕ್ಸ್‍ಲೂಬ್’ ಪಟ್ಟಣವಾದುರಿಂದ ಅದನ್ನು ಚಿಕ್ಸ್‍ಲೂಬ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಹಿರೊಶಿಮಾದ ಮೇಲೆ ಹಾಕಲಾದ ಪರಮಾಣು ಬಾಂಬ್ ಸಿಡಿಸಿದ ಶಕ್ತಿಗಿಂತ 10 ಬಿಲಿಯ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ ಆ ಅಪ್ಪಳಿಸುವಿಕೆ, 20 ಕಿ ಮೀ ಆಳ ಹಾಗೂ 180 ಕಿ ಮೀ ವ್ಯಾಸದಷ್ಟು ಅಗಾಧವಾದ ಕ್ರೇಟರ್ ಒಂದನ್ನು ಭೂಮಿ ಮೆಲೆ ಕೊರೆದಿದೆ.

 ಮೆಕ್ಸಿಕೋದ ಯೂಕೇಟನ್ ಪೆನಿನ್ಸುಲಾ(ಜಲರಾಶಿಯಡಿಯ ಭೂಭಾಗ) ದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದ ಈ ಕ್ರೇಟರ್, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದದ್ದು 1970ರಲ್ಲಿ. ಇದೂ ಸೇರಿ ಸುಮಾರು 170 ವಿವಿಧ ಆಕಾರಗಳ ಕ್ರೇಟರ್‍ಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಇತ್ತೀಚಿನವು, ಇನ್ನು ಕೆಲವು 2 ಬಿಲಿಯ ವರ್ಷ ಹಳತು.

ಇವುಗಳಿಗೆ ಕಾರಣ ಭೂಮಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದ ಕ್ಷುದ್ರಗ್ರಹಗಳು, ಉಲ್ಕೆಗಳು ಹಾಗೂ ಧೂಮಕೆತುಗಳು. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಕಾಶಕಾಯಗಳು ಭೂಮಿಯ ವಾತಾವರಣ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಘರ್ಷಣೆಯಿಂದ ಹೊತ್ತಿ ಭಸ್ಮವಾಗುತ್ತವೆ.

ಆದಾಗ್ಯೂ ಭೂಮಿ ತಾಯಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ಜೀವರಾಶಿಗಳನ್ನು ಹೆತ್ತು, ಹೊತ್ತು, ಸಾಕಿ, ಸಲಹುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆಂದರೆ ಆಕೆ ಎಂಥಾ ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿ ಇರಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಹಾಗೇನೂ ಇಲ್ಲ! ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸಿಂಕ್‍ಹೋಲ್ ಎಂಬ ಇನ್ನೊಂದು ಬಗೆಯ ಹೊಂಡಗಳು ಬುವಿಯನ್ನು ವಿರೂಪಗೊಳಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ನಮಗೆ ಮಾನವ ನಿರ್ಮಿತ ರಸ್ತೆ ಹೊಂಡಗಳು ಮತ್ತದರ ಕರ್ಮಕಾಂಡಗಳು ಚಿರಪರಿಚಿತ. ನೀರು ದೊರೆಯದ್ದಕ್ಕೆ ಹಾಗೇ ಬಿಟ್ಟ ಕೊಳವೆಬಾವಿಗಳು, ಅವು ನುಂಗುವ ಕಂದಮ್ಮಗಳು ತರುವ ಗೋಳು, ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯ ಕ್ವಾರಿಗಳು ಇತ್ಯಾದಿ ಬಲ್ಲ ನಮಗೆ (2021ರ ಜೂನ್‍ನಲ್ಲಿ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆ ಬದಿ ಪಾರ್ಕ್ ಮಾಡಿದ್ದ ಕಾರ್ ಒಂದನ್ನು ಏಕಾಏಕಿ ಒಂದು ಸಿಂಕ್‍ಹೋಲ್ ಗುಳುಂ ಮಾಡಿದಂಥಹಾ  ಅಪರೂಪದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ) ಸಿಂಕ್‍ಹೋಲ್‍ಗಳು ಏನಿದ್ದರೂ ಸುದ್ದಿ ಮಾತ್ರ . . .

ಸಿಂಕ್‍ಹೋಲ್‍ಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಎರಡು ವಿಧ. ಸೂರು ಕುಸಿಯುವುದರಿಂದ ಭೂಗತ ಗುಹೆ ಬಾಯ್ಬಿಟ್ಟು ಉಂಟಾಗುವುದು ಒಂದಾದರೆ ಮಣ್ಣಿನ ಕೆಳಗಿರುವ ಕಲ್ಲು, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕರಗಿ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟು ಉಂಟಾಗುವುದು ಇನ್ನೊಂದು.

ಆದರೆ ಎಲ್ಲಿ, ಯಾವಾಗ ಭೂಮಿ ಹೀಗೆ ಬಾಯ್ಬಿಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕರಾರುವಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಳಲು ಅಸಾಧ್ಯ. ಇದನ್ನೇ ವಸ್ತುವಾಗಿಸಿ 2021ರ ಆಗಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ ‘ಸಿಂಕ್ ಹೋಲ್’ ಎಂಬ ಸಿನೆಮಾ ಗಲ್ಲಾ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲೆ ಮಾಡಿದೆ.  

ಯೆಮೆನ್ ದೇಶದ ಪೂರ್ವದ ಅಲ್-ಮೆಹರ್ ಪ್ರೊವಿನ್ಸ್‍ನ ಮರುಭೂಮಿಯ ಮಧ್ಯೆ ಮಿಲಿಯಗಟ್ಟಲೆ ವರ್ಷದಷ್ಟು ಪುರಾತನವಾದ ಒಂದು ಸಿಂಕ್ ಹೋಲ್ ಇದೆ. ‘ವೆಲ್ ಆಫ್ ಬೇರ್‍ಹಾಟ್’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಅದು, ‘ವೆಲ್ ಆಫ್ ಹೆಲ್’ ಎಂಬ ಅಡ್ಡ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕುಪ್ರಸಿದ್ಧ. 98 ಅಡಿ ವ್ಯಾಸದ ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಬಾಯಿಯಿರುವ ಇದರ ಕುರಿತು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಯದೆ, ಅದರಿಂದ ಸೂಸುವ ದುರ್ನಾತಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ‘ನರಕದ ಬಾವಿ’ ಎಂದು ಕರೆದ ಅಲ್ಲಿನವರು. ಅದರ ಮೇಲೆ ನಾನಾ ಕಟ್ಟುಕತೆ, ಅಂತೆ ಕಂತೆಗಳನ್ನು ಹರಿಯ ಬಿಟ್ಟರು.

ಅದರೊಳಗೊಂದು ದೆವ್ವ ಬಂಧಿಯಾಗಿದೆ, ಅದರಿಂದ ದುರದೃಷ್ಟ ತಗಲುತ್ತದೆ, ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರ ಹೋದವರನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ  ಸೆಳೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ, ಅದು ಭೂಮಿಯನ್ನೆ ಸರ್ವನಾಶ ಮಾಡಬಲ್ಲ ಒಂದು ಸೂಪರ್ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿ. . . ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ.

2021 ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಪಾತಾಳದ ಬಾಗಿಲು ಎಂದು ಅವರು ನಂಬುವ ಈ ‘ನರಕದ ಬಾವಿ’ಗೆ ಭೂಗರ್ಭಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡ 8 ಜನರ ತಂಡವೊಂದು ಅದರ ಬುಡದ ವರೆಗೆ ಇಳಿದು ಅದನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಪರಿಶೋಧಿಸಿತು.

ಅಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ದೊರೆತದ್ದು ಹಾವು, ಕಪ್ಪೆಗಳು, ನೀರಿನ ಸೆಲೆಗಳು, ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಮುತ್ತಿನಂಥಾ ರಚನೆಗಳು, ದುರ್ನಾತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಪಶು ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕಳೆಬರಗಳು- ಇಷ್ಟು ಮಾತ್ರ. ಭೂತವಂತೂ ಅವರಿಗೆ ಕಾಣಲು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ, ‘ಆಲೀಸ್‍ನ ಅದ್ಭುತ ಲೋಕ’ವೂ ದಕ್ಕಲಿಲ್ಲ.

ಅಪಾಯಕಾರಿ ಆಕಾಶಕಾಯದ ಜಾಡನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಬಲ್ಲಷ್ಟು ಮುಂದುವರಿದಿರುವ ವಿಜ್ಞಾನ, ಕಾಲಬುಡದ ಕೆಳಗಿನ ಬುವಿಯ ಮರ್ಮ ಅರಿಯಲು ಇನ್ನೂ ಕಾಯಬೇಕಾಗಿದೆ.  

ಮೇಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆತ, ಮೈಮೇಲಿನ ಸವೆತ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹಿಸುತ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಲಹುವ ಭೂಮಾತೆ-ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿಯೋ ಅಲ್ಲವೋ-ಅವಳ ಋಣ ತೀರಿಸುವುರಲ್ಲಿದೆ ನಮ್ಮ ಗಟ್ಟಿತನ ಅನ್ನುವುದು ನಿಸ್ಸಂಶಯ.