‘ದಿ ಡೈಲಿ ನ್ಯೂಸ್'ಎಂಬ ಹೊಸ ಕನ್ನಡ ದೈನಿಕದ ಭಾನುವಾರದ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿರುವ ನನ್ನ ಅಂಕಣ

‘ಸುತ್ತ-ಮುಕ್ತ'ದ 5 ನೇ ಬರೆಹ (ಅನ್-ಎಡಿಟೆಡ್) 

                   ಸುತ್ತ-ಮುಕ್ತ

                   ಲೇ: ಸತ್ಯಕಾಮ ಶರ್ಮಾ

     ಹೇಗು ಹೇಗೋ ಎಸೆದದ್ದು ಪಾಠ ಕಲಿಸದೆ ಬಿಡದು

 

ಈ ಬಾರಿ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‍  ನಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂಗಾರದ ಪದಕ ದೊರೆತ ಜಾವೆಲಿನ್ ಥ್ರೋನಂಥಾ ಎಸೆಯುವಿಕೆಗೆ ಕ್ರೀಡಾ ಪಟುತ್ವ ಬೇಕೇ ಬೇಕು. ಇವಲ್ಲದೆ, ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ, ಕಸ ಎಸೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ನಾವು ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‍ ಗಳು, ವಿಶ್ವವೇ ಅಸೂಯೆ ಪಡುವಷ್ಟು ಸ್ವತಂತ್ರರು.

ಹಾಗೆಂದು ನೆರೆಮನೆಯ ಕೌಂಪೌಂಡ್‍ ಗೆ ಕಸ ಎಸೆಯಲು, ಒಂದು ಕೈನಲ್ಲಿ ಕಸದ ತೊಟ್ಟೆ ಇನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ ಟು-ವೀಲರ್ ಹ್ಯಾಂಡಲ್ ಹಿಡಿದು ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡುತ್ತಾ ಪ್ರಶಸ್ತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಎಸೆಯಲು;   ಚಾಕಚಕ್ಯತೆ, ಸಮಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ, ಕ್ರೀಡಾ ಪಟುತ್ವ ಇರಲೇಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕಸ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಬಾರದು. ಆದಾಗ್ಯೂ ‘ಸ್ವಚ್ಛ ಭಾರತ್ ಅಭಿಯಾನ’, ಕೊರೊನಾ ಮತ್ತು ಮೆಟ್ರೋ ಟ್ರೇನ್ ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ನಾವು ಒಂದಿಷ್ಟು ಬದಲಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ಕಸಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಸೇರ್ಪಡೆ ಇ-ವೇಸ್ಟ್. ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್, ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕಲ್ ಉಪಕರಣಗಳ ತ್ಯಾಜ್ಯ ಇದರ ಮುಖ್ಯ ಭಾಗ. ಹಾಳಾದ ಮೌಸ್, ಕೀ ಬೋರ್ಡ್, ಮೊಬೈಲ್, ಟಿವಿ, ಅಂದಿನ ಟು-ಇನ್-ವನ್, ರೇಡಿಯೋ, ಮಿಂಚಿ ಮರೆಯಾದ ಪೇಜರ್ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ  ಸೀಸ, ಪಾದರಸ, ಕ್ಯಾಡ್ಮಿಯಂ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ವಿಷಕಾರಕ ಪದಾರ್ಥಗಳಿದ್ದು ಅವು ಮಣ್ಣು ಹಾಗೂ ನೀರಿನ ಸೆಲೆಗಳನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.

ಉಪಕರಣಗಳ ರಿಪೇರಿ ತೀರಾ ಅಸಾಧ್ಯ ಅನ್ನುವವರೆಗೆ ಅವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವ ನಾವು, ಇ-ವೇಸ್ಟ್ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಿಯರಿಗಿಂತ ಮೇಲು. ಉಪಕರಣಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಟ್ಟುಹೋದರೂ ಕಿತ್ತೆಸೆಯುವ ಸಂಸ್ಕøತಿಯ ಅವರಿಗೆ, ಇ-ವೇಸ್ಟ್ ನ ಗುಪ್ಪೆಗಳಿಂದ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಗಿದೆ. ಸಾಹಿತಿ, ಚಿಂತಕ ಆಲ್ಡಸ್ ಹಕ್ಸ್‍ಲೀ, ‘ಮೆಂಡಿಂಗ್ ಇಸ್ ಬೆಟರ್ ದಾನ್ ಎಂಡಿಂಗ್’ ಅಂದಂತೆ, ಅವರೀಗ ದುರಸ್ತಿಯತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆಪಲ್ ಕಂಪನಿಯೂ ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡುತ್ತಿದೆ.

ಸಾಗರಗಳನ್ನು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ತೊಟ್ಟಿ ಮಾಡಿದ ಮಾನವ, ತೈಲ ಟ್ಯಾಂಕರ್‍ಗಳ ಸೋರಿಕೆಯಿಂದ ಅವನ್ನು ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಉಪಗ್ರಹ ಚಂದ್ರ ಹಾಗೂ ಮಂಗಳ ಗ್ರಹವನ್ನೂ ನಾವು ಬಾಕಿ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ.

2015ರಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ಒಂದು ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ಸಮೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನ ಮೇಲೆ  ಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದ ಒಂದು ವಸ್ತುವನ್ನು  ಕ್ಷುದ್ರಗ್ರಹ (ಆಸ್ಟರಾಯ್ಡ್) ಎಂದು ಬಗೆಯಲಾಗಿತ್ತು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅದು ರಾಕೆಟ್ ಒಂದರ, ಸುಮಾರು 3 ಟನ್ ತೂಕದ ಭಾಗ ಎಂಬುದು ತಿಳಿದು ಬಂದಿದೆ. ಅದು ಸಾಹಸಿ ಉದ್ಯಮಿ ಎಲಾನ್ ಮಸ್ಕ್ ನ ಸಂಸ್ಥೆ ಸ್ಪೇಸ್‍ಎಕ್ಸ್ ಗೆ ಸೇರಿದ್ದು ಇರಬಹುದು ಎಂದು ನಂಬಿದ್ದ ಖಗೋಳ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಮುಂದೆ ಅದು ಚೈನೀಸ್ ರಾಕೆಟ್ ಅಂದುಬಿಟ್ಟರು. ಚೈನಾ ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿತು. ಚಂದ್ರನ ಮೇಲೆ, ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಕುಳಿ ಕೊರೆದ ಈ ಇ-ವೇಸ್ಟ್ ಸಾಕಷ್ಟು ಧೂಳಿನ ಬಿರುಗಾಳಿ ಎಬ್ಬಿಸಿದ್ದು ನಿಸ್ಸಂಶಯ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ, ಯು ಎಸ್ ಎ ಚಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಊರಿದ ಅವರ ರಾಷ್ಟ್ರಧ್ವಜ, ಚಂದ್ರನ ಪಾಲಿಗೆ ಒಂದು ಕಸವಲ್ಲವೇ?

ಯುರೋಪಿಯನ್ ಸ್ಪೇಸ್ ಏಜನ್ಸಿ ಪ್ರಕಾರ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ 36,500ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಗುಜರಿ ವಸ್ತುಗಳು (ವಿಫಲ ಕೃತಕ ಉಪಗ್ರಹ, ರಾಕೆಟ್ ಭಾಗ ಇತ್ಯಾದಿ) ಭೂಮಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕುತ್ತಿವೆ. ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ ಹಾಗೂ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ನೌಕೆಗಳಿಗೆ ಇವು ಮಾರಕವಾಗಬಲ್ಲವು. “ಇದು ನಾವೇ ಮಾಡಿ ಹಾಕಿದ ಚಿಂದಿ ಚಿತ್ರಾನ್ನ” ಅನ್ನುವ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಹ್ಯೂ ಲೂವಿಸ್, “ ನಾವು ನಿರಪಾಯಕಾರಿ ಎಂದು ಬಗೆದಿರುವ ಈ ವಸ್ತುಗಳು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದು ಅಪ್ಪಳಿಸಬಹುದು” ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.

  ಅದು 1979ರ ಜುಲೈ ತಿಂಗಳ 11ನೇ ತಾರೀಖು. ಸುಮಾರು 3 ಬೆಡ್ ರೂಮ್ ಮನೆಯಷ್ಟು ಗಾತ್ರ, 79 ಟನ್ ತೂಕದ, ಯು ಎಸ್ ನ ‘ಸ್ಕೈಲ್ಯಾಬ್’ ಸ್ಪೇಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್, ಪಶ್ಚಿಮ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಸುಮಾರು 150 ಅಗಲದ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ನಿರ್ಜನ ಪ್ರದೇಶದ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಸಿಡಿದು 500 ಹೋಳುಗಳಾಗಿ ಪಟಾಕಿಯಂತೆ ಬೆಳಗಿ ಕೊನೆಗೂ ಬೀಳುವುದರೊಂದಿಗೆ ಇಡೀ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ವಿಶ್ವವೇ ನೆಮ್ಮದಿಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತದೆ.

 ಅಮೆರಿಕಾದ ಮೊತ್ತಮೊದಲ ‘ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಬರಬಲ್ಲ ಸ್ಪೇಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್’, ಈ ‘ಸ್ಕೈಲ್ಯಾಬ್’. ಅದರ ಕಕ್ಷೆ ಕುಸಿಯುವುದರೊಂದಿಗೆ ಅದರ ಗ್ರಹಚಾರ ಕೆಟ್ಟು ಹೋಗಿತ್ತು. ಅದರ ಕಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಕೈಕೊಟ್ಟವು. ಅದು ಭೂಮಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸುವುದು ಶತಸಿದ್ಧವಾದ ನಂತರ, ವಿಶ್ವದೆಲ್ಲೆಡೆ ಆತಂಕ, ಕುತೂಹಲ, ಭೀತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು. ಅದು ಎಲ್ಲಿ, ಯಾವಾಗ ಬೀಳುತ್ತದೆ ಎಂದು ಜನ ಬೆಟ್ ಕಟ್ಟಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದು ಒಂದೆಡೆಯಾದರೆ, ವೃತ್ತಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಅದರ ಅವಶೇಷ ಹಿಡಿದು ತಂದವರಿಗೆ ಬಹುಮಾನ ಘೋಷಿಸಿದವು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ‘ಸ್ಕೈಲ್ಯಾಬ್’ ಥೀಮ್ ಉಳ್ಳ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಧರಿಸುವಂಥ ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ಮಾಡಿ ಮಾರಿದರು.

ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಅದರ ದಿಕ್ಕು ಬದಲಿಸಿ, ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಕೇಪ್ ಟೌನ್ ನಿಂದ 800 ಮೈಲು ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಬೀಳಿಸಲು  ಮಾಡಿದ್ದ ಕೊನೆಯ ಪ್ರಯತ್ನ ಫಲಕೊಡಲಿಲ್ಲ.

 ಸಮಾಧಾನದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ಅವಶೇಷಗಳು ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದು ಬೀಳುವುದು ದಕ್ಷಿಣ ಶಾಂತ ಸಮುದ್ರದ, ‘ಸ್ಪೇಸ್ ಶಿಪ್ ಶ್ಮಶಾನ’ ಎನ್ನಲಾಗುವ ನಿರ್ಜನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ. ಅಂದಹಾಗೆ, ಯು ಎಸ್ ಎಸ್ ಆರ್ ನ ‘ಮಿರ್’ ಸ್ಪೇಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್ ಬಿದ್ದದ್ದು ಅಲ್ಲೇನೇ!

ವಿವೇಚನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಎಸೆದರೆ, ಎಸೆದದ್ದು ನೆತ್ತಿಗೆ ಬಂದು ಹೊಡೆಯುತ್ತದೆ.