Sathyakama Sharma

(ಡಿಸೆಂಬರ್ 11, 2016ರ ‘ಉದಯವಾಣಿ-ಸಾಪ್ತಾಹಿಕ ಸಂಪದ’ದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ನನ್ನ ಕಥೆ)                                                      ವಿಂಟೇಜ್ ಬದುಕು  ಓದುವುದು, ಭಾವುಕಳಾಗುವುದು, ಸಿಡಿದೇಳುವುದು, ಅಸಹಕಾಯತೆಗೆ ಮರುಗುವುದು ಬೇರಿನ್ನೇನೂ ಮಾಡಲು ತೋಚದೆ ಬರೆಯುವುದು---ಅಂಥವಳು ಪತ್ರಕರ್ತೆಯಾಗದೆ ಬೇರಿನ್ನೇನು ಮಾಡುವುದು? ಹಾಗಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ, ನಡು ನಡುವೆ ಏನೇನೋ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ, ಕೊನೆಗೂ ಅಂತರಾಳದ ದನಿಗೆ ಓಗೊಟ್ಟು, ಪತ್ರಕರ್ತೆಯಾದ ಸರ್ವಸ್ವ-ಆ ಮನೆಯ ಗೇಟು ತೆರೆಯುವ ಮುನ್ನ ಗೇಟನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸಿ ಠಣ ಠಣ ಸದ್ದು ಮಾಡಿ ನಾಯಿ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಿರುವುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮರೆಯಲಿಲ್ಲ. ‘ಸದಾ ಎಚ್ಚರವಾಗಿರು.’ ಗುರುಗಳು ಹೇಳಿದ ಪಾಠ. ಅಂಗಳದೊಳಗೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಓಡೋಡಿ ಬಂದ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿಯವ ಅವಳ ಹೆಸರನ್ನು ತಪ್ಪು ತಪ್ಪಾಗಿ ಹೇಳಿ (ಹೆಚ್ಚಿನವರು ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಏನೇನೋ ಹೇಳಿ ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವಳಿಗೆ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ) ‘ಸಾಹೇಬ್ರು ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ವೇಟ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾರೆ’ ಅಂದು ತೆರೆದ ಬಾಗಿಲಿನೆಡೆಗೆ ಕೈತೋರಿದ. ಅಲ್ಲಿ ಜುಬ್ಬ ಪೈಜಾಮ ಧರಿಸಿದ ಓರ್ವ ಅರುವತ್ತರ ಆಸುಪಾಸಿನ ವ್ಯಕ್ತಿ ‘ಹಲೋ’ ಅನ್ನುತ್ತಾನೆ---ಎಂದು ಅಂದುಕೊಂ...

( ‘ತರಂಗ-ಯುಗಾದಿ ವಿಶೇಷಾಂಕ 2019’ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಲೇಖನ-ಆಹ್ವಾನದ ಮೇರೆಗೆ ಬರೆದದ್ದು) ‘ಡ್ರೋನ್’ನ ಬೆನ್ನೇರಿ ಬಂತು ಕಲ್ಪನಾ ವಿಲಾಸ. . .  ' ಈ ಹಿಂದೆ, ಈ ಡ್ರೋನ್ ಹೀಗಿರಲಿಲ್ಲ. ‘ನಿರಂತರವಾಗಿ ಗುಂಯ್ ಗುಡುವ ಸದ್ದು’ ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ( ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಏಕಾಂಗಿ ಗಂಡು ಜೇನ್ನೊಣ, ಪರಾವಲಂಬಿಯಾಗಿರುವ ಸೋಮಾರಿ. . .ಇತ್ಯಾದಿ ಅರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡಾ) ಅದನ್ನು ಇಂಗ್ಲಿಷ್‍ನಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. (ಆಗಸದಲ್ಲಿ ಹಾರುಡುತ್ತಾ ಲೋಹದ ಹಕ್ಕಿ ಮಾಡುವ ಮೆಲ್ಲಗಿನ ಸದ್ದು ಕೂಡಾ ಡ್ರೋನಿಂಗ್). ಅಷ್ಟೆ! ಆದರೆ, ಅದು ಇಂಥದೊಂದು ಅವತಾರ ತಾಳಿ ಕಣ್ಣೆದುರೆ. . . ಅಲ್ಲ ಕಣ್ಣ ಮೇಲೆ. . . ಹಾರಾಡುತ್ತದೆ-ಅದೂ ಈ ಪರಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುತ್ತದೆ- ಎಂದು ಯಾರು ತಾನೆ ಊಹಿಸಿದ್ದರು? ಈ ಡ್ರೋನ್, ಕೆಲವರ ಪಾಲಿಗೆ ಹವ್ಯಾಸವಾಗಿ, ಕೆಲವರ ಪಾಲಿಗೆ ಉದ್ಯಮವಾಗಿ, (ಅದರ ತಯಾರಿಯನ್ನು ಕಲಿಸುವ ವೀಡಿಯೋವನ್ನು ಯುಟ್ಯೂಬ್‍ನಲ್ಲಿ ಅಪ್ ಲೋಡ್ ಮಾಡಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಖಮಾಯಿಸುವ ‘ಡ್ರೋಣಾಚರ್ಯರು’ ಕೂಡಾ ಇದ್ದಾರೆ!) ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಶಾಂತಿಯಲ್ಲಿ, ಬಟವಾಡೆಯಲ್ಲಿ, ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ, ‘ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರಲ್ಲಿ ತಾನಿಲ್ಲದಿಲ್ಲ?’ ಎಂದು ಸವಾಲು ಹಾಕಿ ಬೆರಗಾಗಿಸುವಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾದದ್ದು ಮಾತ್ರ ಈ ದಶಕದ ಒಂದು ವಿಸ್ಮಯ! ಅಂದ ಹಾಗೆ ಡ್ರೋನ್‍ನ ನಿಜನಾಮಧೇಯ ಯು ಎ ವಿ (Unmanned Aerial Vehicle). ‘ಮಾವಾವಾ’ (ಮಾನವರಹಿತ ವಾಯು ವಾಹನ). (ಮೊಬೈಲ್ ಅಲ್ಲ, ಸೆಲ್ ಫೋನ್ ಎಂದು ತಿದ್ದುವವರ ನೆನಪಾಯಿತ...

ಬೇಂದ್ರೆ ಅಂದ್ರೆ ಮಳೆ ಬರ ಬೇಕಾದರೆ ಏನು ಬೇಕೋ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲಿತ್ತು ಗಾಳಿ ಸುಯ್ಯುತಲಿತ್ತು ಮೋಡ ಕವಿದಿತ್ತು ಆದರೂ ಮಳೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ ಯಾಕೆ ಮತ್ತೂ? ಅದಾವುದೋ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಸ್ಪರ್ಶ ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೇ? ಇಲ್ಲ ವರ್ಷ! ಇಲ್ಲವಾದರೂ ಹುಟ್ಟು ಹೃದಯ ಮಿದುಳು ಪುಪ್ಪುಸ ಉದರ ಯಕೃತ್ತು ಮತ್ತಿತರವುಗಳೆಲ್ಲವನೂ ತೊಗಲಿನೊಳಗಿಟ್ಟು ಜೀವತಳೆಯಲು ಕಾದ ಹಾಗೆ ಆ ಇನ್ಯಾವುದೋ ಇದೆಯಲ್ಲ ಅದನದರೊಳಗೆ ತರುವುದು ಹೇಗೆ? ಅದು ಯಾರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇದೆ ಇದೆಯಾದರೆ ಅವರ ಅವನ ಅವಳ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ? ಸೇರಿಸಿದರೆ ಪೇರಿಸಿದರೆ ಶಬ್ದಗಳ ಬರಿ ಸಂತೆ ಆಗದದು ಆ ಗಾರುಡಿಗ ಬರೆದಂತೆ ಅಂದ ಗಂಧದ ನಂಟಿರದ ಹೂ ಬರಿ ಕಾಗದದ ಹಾಗಾದಂತೆ ಬೇಯುವುದು ಸುಲಭ ಬೆಂದುದರಲ್ಲಿ ತರಲು ಒಂದು ಹದ ಹೊರಡಿಸಲು ನಾದದ ನವನೀತ  ಸದಾ ಕಾಯ ಬೇಕು ಕಾಯದೊಳಗಾ. . . ಮಾಯೆ ಜೀವ ಬೇಕು ಬೇಂದ್ರೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಬೆಂದವರೆಲ್ಲ ಕವಿತೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಕೊರಗಿದ್ದೆಲ್ಲ ಪಾತರಗಿತ್ತಿ ಮೊದಲಗಿತ್ತಿ ಆಗುವ ಪವಾಡ ಅದು ಧಾರವಾಡದ ಪೇಡ ಮತ್ತದರ ಕೈವಾಡ ಅದರ ಸಿಹಿ ಸವಿಯುವ ಭಾಗ್ಯ ನಮಗೆ ದಕ್ಕಿದೆ ಅದರ ಪಾಕ ಅವರ ಹಕ್ಕು ನಮ್ಮದನು ನಾವು ಹುಡುಕಬೇಕಿದೆ (31 ಜನವರಿ, 2020ರ  ‘ಅವಧಿ’ಯಲ್ಲಿ ಪೋಸ್ಟ್/ಪ್ರಕಟ ಆಗಿತ್ತು)