( ನವೆಂಬರ್ 2022 ರ ' ತುಷಾರ ' ಮಾಸ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ನನ್ನ ಲೇಖನ) ‘ ದೀಪವು ನಮ್ಮದೇ , ಕೈಗಳು ನಮ್ಮವೇ . . .’ “ ಮಾತೃಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ಮನುಷ್ಯ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟ ಮಗನ ಹಾಗೆ ಸದಾ ಅತಂತ್ರನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ ”- ಕೆ ವಿ ತಿರುಮಲೇಶ್ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದ ಹೊಸತರಲ್ಲಿ ನಾನು ಒಂದು ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಸೇಲ್ಸ್ ಮ್ಯಾನ್ ಆಗಿದ್ದೆ . ಅದರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಒಬ್ಬ ಪಕ್ಕಾ ಅಮೇರಿಕನ್ . ಒಂದು ದಿನ ತರಬೇತಿಯ ವೇಳೆ , ಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲೆ ‘ ಫೀಲಿಂಗ್ ’ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕಾದ ಸಂದರ್ಭ ಅವನಿಗೆ ಒದಗಿ ಬಂತು . ಸದಾ ‘ ನಾನು ಹೆಚ್ಚು ಓದಿದವನಲ್ಲ , ನಾನೊಬ್ಬ ಕಾಲೆಜ್ ಡ್ರಾಪ್ಔಟ್ . ಆದರೆ ಮಾತನಾಡಬಲ್ಲೆ . ಮಾತೇ ನನ್ನ ಬಂಡವಾಳ . ಹೀಗಾಗಿ ಮಾರಾಟದ ಕಲೆ ನನಗೆ ಒಲಿದಿದೆ ’ ಎಂದು ಬಡಬಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವನು , ನಮ್ಮ ( ಮತ್ತು ಅವನ ) ನಿರೀಕ್ಷೆಯಂತೆ ‘ ಫೀಲಿಂಗ್ ’ ಸ್ಪೆಲ್ಲಿಂಗ್ನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಬರೆದ . ಅದನ್ನು ಕಂಡು ನಾವೆಲ್ಲ ‘ ಓ ‘ ಎಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು . ಸರಿಯಾದ ಸ್ಪೆಲ್ಲಿಂಗ್ನ್ನು ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಕೇಳಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು , ತಪ್ಪನ್ನು ತಿದ್ದಿ ಬರೆದಮೇಲೆ ‘ ನೀವು ಭಾರತೀಯರು ಅದು ಹೇಗೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಚೆನ್ನಾಗಿ , ತಪ್ಪಿಲ್ಲದೆ ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀರಿ ? ಇಂಗ್ಲಿಶ್...
I write therefore I am. It is no holds barred. World is the page I crawl on. At the end of the day I want the readers to wonder 'what is in store for us next?' If in the due course I succeed in discovering myself, I would feel gratified.